Czy filipińska armia jest „poważnie niedofinansowana”?

Modernizacja filipińskich sił zbrojnych ulegnie opóźnieniom z powodu ograniczeń budżetowych – wynika z artykułu Raissy Robles opublikowanego 10 września 2026 roku w South China Morning Post. W 2024 roku prezydent Ferdinand Marcos Jr. zatwierdził zmieniony plan modernizacji armii wart 1,9 bln peso filipińskich (ok. 30 mld dolarów), zakładający zakup nowocześniejszego uzbrojenia do 2034 roku i wzmocnienie zdolności do projekcji siły na spornych wodach Morza Południowochińskiego, zgodnie z koncepcją „obrony archipelagu”. W lipcu, podczas orędzia o stanie narodu, Marcos zobowiązał się „zrobić wszystko, co konieczne”, by nadal podtrzymywać wydane w 2016 roku w Hadze orzeczenie arbitrażowe, które unieważniło chińską „linię dziewięciu kresek” w zakresie nakładającym się na roszczenia Filipin.

Krytycy, w tym cytowany w artykule analityk ds. obronności i bezpieczeństwa Manuel Mogato, określają te deklaracje jako „zwykłą deklarację bez pokrycia” (mere lip service). Mogato ocenia, że roczny budżet modernizacyjny powinien wynosić co najmniej 100 mld peso, aby plan zrealizować do 2034 roku. Tymczasem, jak przedstawił komisji budżetowej Izby Reprezentantów sekretarz obrony Gilberto Teodoro Jr., Departament Obrony Narodowej zaproponował na kolejny rok fundusz modernizacyjny w wysokości 126,97 mld peso, lecz Departament Budżetu i Zarządzania obciął tę kwotę do 50 mld peso – różnica wynosi niemal 77 mld peso.

Mogato podsumowuje rozbieżność słowami: „On [Marcos] obiecał nadać modernizacji priorytet. Ale nie przyznał pieniędzy [na nowy sprzęt wojskowy] na kolejny rok”. Artykuł wskazuje, że luka między publicznymi deklaracjami prezydenta a realnym poziomem finansowania osłabia zdolność Filipin do odstraszania w kontekście utrzymujących się napięć z Chinami na Morzu Południowochińskim.

Co to oznacza dla Polski