Prędkość chińskiej laserowej łączności z Księżycem w 2026 roku jest niższa niż osiągnięta przez NASA w 2013 roku

Punktem wyjścia artykułu Ling Xin, opublikowanego 2 września 2026 roku przez South China Morning Post
(„China’s 2026 moon laser communication speed is slower than Nasa’s in 2013”), jest udany chiński eksperyment
dwustronnej łączności laserowej między Ziemią a Księżycem. Dzięki niemu Chiny stały się drugim po Stanach
Zjednoczonych krajem, który osiągnął dwustronną komunikację laserową na trasie Ziemia-Księżyc. Eksperyment,
prowadzony przez Chińską Akademię Nauk, wykorzystał teleskopy w prowincji Junnan oraz eksperymentalnego
satelitę krążącego wokół Księżyca, który znalazł się na orbicie po nieplanowanej awarii startu w 2024 roku.

Mimo sukcesu samego połączenia, zmierzone prędkości transmisji wypadły znacznie słabiej niż wynik NASA z 2013
roku. Chiński downlink (transmisja z Księżyca na Ziemię) osiągnął 100 megabitów na sekundę, wobec 622 Mb/s
uzyskanych przez NASA – Amerykanie byli więc około sześciokrotnie szybsi. W przypadku uplinku (transmisja z Ziemi
na Księżyc) różnica była jeszcze większa: chiński wynik 1,25 Mb/s wobec 20 Mb/s NASA, czyli szesnastokrotna
przewaga strony amerykańskiej sprzed ponad dekady. Jak zauważa autorka, ta rozbieżność wciąż intryguje ekspertów
kosmicznych.

Jonathan McDowell, londyński historyk kosmonautyki i były astronom Uniwersytetu Harvarda, ocenił, że
„wygląda na to, że Chiny nie osiągnęły jeszcze prędkości transmisji danych, jakie może uzyskać USA”, dodając,
że nie wie, co odpowiada za tę różnicę – mimo że same eksperymenty chiński i amerykański uznał za porównywalne
co do koncepcji. Yang Lei, ekspert łączności laserowej w kosmosie głębokim i szef zespołu badawczego, w
wywiadzie dla agencji Xinhua z poprzedniego tygodnia podkreślił natomiast przewagę prędkości transmisji
laserowej nad innymi metodami łączności – nie odnosząc się jednak wprost do rozbieżności wskazanej przez
McDowella.

Co to oznacza dla Polski